Ostatnio dodane
  • Znieczulenie przewodoweZnieczulenie przewodowe
    Znieczulenie przewodowe polega na blokowaniu przewodnictwa włókien czuciowych, przez wstrzyknięcie bardziej stężonego roztworu środka miejscowo znieczulającego do pnia nerwu, splotu nerwowego lub w ich najbliższe sąsiedztwo. Znieczulenie rdzeniowe jest zasadniczo …
  • Medycyna w naszym krajuMedycyna w naszym kraju
    W naszym kraju medycyna jest jak najbardziej rozwinięta, jednak nie we wszystkich miastach. Wystarczy spojrzeć na dział onkologii, w którym istnieje wiele różnego rodzaju elementów, mogących nam faktycznie pozwolić na …
Najnowsze komentarze
    Strony

    postheadericon Lidokaina

    Toksyczność lidokainy jest w przybliżeniu taka sama jak prokainy przy zastosowaniu podskórnym w 0,5% roztworze. W większym natomiast stężeniu, np. 2%, jest jednak nieco bardziej toksyczna od prokainy. Ponieważ lidokaina jest metabolizowana w wątrobie, może ona wykazywać większą toksyczność u osób z upośledzoną czynnością tego narządu. Niepożądanym działaniem występującym bardzo często przy stosowaniu lidokainy, jak też i innych środków z tej grupy, jest senność o różnym nasileniu. Lidokaina zastosowana natomiast w zbyt dużych dawkach może działać toksycznie, wywołując zawroty głowy, zamroczenia, przemijające zaburzenia widzenia i mowy, wzmożone wydzielanie potu, drżenia mięśni kończyn i twarzy, niekiedy drgawki kloniczne. Ciężkie zatrucia mogą kończyć się śmiercią, przyczyną której jest raczej migotanie komór i zatrzymanie czynności serca, a nie porażenie ośrodka oddechowego. Wymienione objawy mogą być spowodowane przez metabolity, a nie przez samą lidokainę. Wkraplanie przez dłuższy czas do worka spojówkowego roztworu lidokainy w większym stężeniu może spowodować uszkodzenie rogówki. Ogólne działanie lidokainy występujące po osiągnięciu stężenia czynnego we krwi charakteryzuje się depresją ośrodkowego układu nerwowego oraz zmniejszeniem przewodnictwa układu przewodzącego serca, co wykorzystywane jest w przypadkach zaburzeń rytmu. Lidokaina podana domięśniowo w dawce 250—300 mg już po 15 min usuwa zaburzenia rytmu serca. Działanie utrzymuje się1—2 h.

    Comments are closed.